Overspoeld, van dingen die ik niet kan volgen, bedolven onder golven van tranen. De golven zijn hard, de geluiden te intens. Het licht dooft, en alles word donker van binnen. Zinnen geven aan mijn gevoel is als schrijven met een pen zonder inkt. Dat gevoel dat door je lichaam en organen raast. Als een orkaan…
De donkere ruimte, met scheuren gekenmerkt in het dak. Waar het licht soms doorheen brak. Was een gevoel aanwezig , Wat gehoord en gezien wilden worden. Samenhangend, een angstaanjagend verlangen. Door ogen bedrogen, die van haarzelf bleken te zijn. Niet dieper, dan de oppervlakte. Zal zij reiken naar haar diepste geheimen. Om deze te verbloemen,…